coaching διατροφής
Coaching Υγειας & Ευεξιας

Εξελιγμένη Διατροφική Νοημοσύνη – Μια Βιο-Ψυχο-Κοινωνική προσέγγιση υποστηριζόμενη από το Coaching

Πόσοι από εσάς πιστεύετε ότι ο τρόπος σκέψης σας επηρεάζει τη ζωή σας και δημιουργεί την πραγματικότητά σας; Πόσοι από εσάς ξύπνησαν και έφτιαξαν συνειδητά μια πραγματικότητα;

Ο λόγος που δεν το κάνουν αυτό οι άνθρωποι είναι γιατί δεν πιστεύουν ότι είναι αλήθεια. Κάνουμε κατά μέσο όρο 60-70.000 σκέψεις την ημέρα. Το 90% αυτών είναι σκέψεις που κάναμε και την προηγούμενη ημέρα.

Αυτές οι ίδιες σκέψεις μας οδηγούν στις ίδιες επιλογές και οι ίδιες επιλογές παράγουν τις ίδιες συμπεριφορές, οι οποίες με τη σειρά τους γεννούν τις ίδιες εμπειρίες και αυτές οδηγούν στα ίδια συναισθήματα τα οποία τότε παράγουν  τις ίδιες σκέψεις.

Η προσωπικότητά μας είναι φτιαγμένη από τις σκέψεις, τις πράξεις και τα συναισθήματά μας. Η τωρινή μας προσωπικότητα έχει δημιουργήσει την τωρινή προσωπική μας πραγματικότητα. Η διατροφική πραγματικότητα που έχουμε δημιουργήσει ως κοινωνία, αντανακλάται απολύτως στον αριθμό και στην ένταση των προβλημάτων υγείας που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με αυτή:

  • Παχυσαρκία
  • Σακχαρώδης διαβήτης
  • Καρδιαγγειακά νοσήματα
  • Διαταραχές πρόσληψης τροφής

Η ανάγκη απώλειας βάρους είναι απολύτως κατανοητή. Παρ’ όλα αυτά η διαδικασία είναι δύσκολη και μια πρόσφατη εκτίμηση δείχνει ότι ούτε 1 στους 100 θα καταφέρει να αποκτήσει μόνιμο επιθυμητό βάρος μέσω της δίαιτας.

Μάλιστα πολλές ανεξάρτητες έρευνες έδειξαν ότι τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα μιας δίαιτας περιορισμού θερμίδων είναι η μόνιμη αύξηση βάρους! Μάλιστα ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ανέκτησε περισσότερο βάρος απ’ ότι έχασε.

Με λίγα λόγια , η δίαιτα αποτελεί τον πιο αποτελεσματικό τρόπο αύξησης βάρους, ενώ η αυξομείωση που επιφέρει συνιστά έναν μεγάλο παράγοντα κινδύνου για μια σειρά από πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας.

Η παράλογη πραγματικότητα

Πάνω ακριβώς σε αυτήν την τεράστια στατιστική αποτυχία, έχει στηθεί τα τελευταία 70 χρόνια μια μακροχρόνια επιχείρηση παράλληλα με τη μεγαλύτερη αλλαγή στη διατροφική ιστορία της ανθρωπότητας, μέσω μιας μακράς και παράδοξης σχέσης μεταξύ της βιομηχανίας της δίαιτας και της βιομηχανίας τροφίμων, με την πρώτη να ανέρχεται σε 220 δις δολάρια ετησίως.

Χιλιάδες ιστοσελίδες και περιοδικά, μαγικά χάπια αδυνατίσματος, άπειρες δίαιτες και μυριάδες γκουρού του αδυνατίσματος, οδηγούν τον εκάστοτε ενδιαφερόμενο στην τρέλα, η οποία κορυφώνεται όταν πηγαίνει να προμηθευτεί τα τρόφιμά του από οποιοδήποτε σουπερμάρκετ, οποιασδήποτε πόλης στον κόσμο.

Ολόκληρα τείχη από βιομηχανοποιημένα προϊόντα αμφίβολης διατροφικής αξίας και με χημικά πρόσθετα που σκοπό έχουν να τα αναζητάμε ξανά και ξανά –μια ολόκληρη επιστήμη σε μία και μόνο εθιστική όπως τα ναρκωτικά μπουκιά.

Και στον επόμενο διάδρομο, ατελείωτα ράφια με light προϊόντα χαμηλά σε λιπαρά, χωρίς ζάχαρη, με υποκατάστατο ζάχαρης, χωρίς λακτόζη, χωρίς γλουτένη, οργανικά κ.ο.κ, «υγιεινές» επιλογές των ίδιων εργαστηρίων που απευθύνονται στους ίδιους ανθρώπους. Σε αυτούς που γέμισαν με λιπαρά από τον προηγούμενο διάδρομο και τώρα θέλουν να χάσουν βάρος.

Η βιομηχανία της δίαιτας ανθεί εις βάρος των ανθρώπων, σε έναν αγώνα δίχως τέλος, όχι για την προστασία της υγείας, αλλά για την επίτευξη της τεχνητά κατασκευασμένης ιδεατής εμφάνισης.

Homouniversalis

Τα παραπάνω όμως, δεν είναι παρά προβολές ενός παλαιού κόσμου. Ενός απαρχαιωμένου υλιστικού πολιτισμού. Ενός πολιτισμού που τώρα καταρρέει, δίνοντας τη θέση του σε έναν νέο. Η σύγχρονη θεώρηση μέσω της κβαντικής φυσικής, της νεύρο-φυσιολογίας, της ψυχο-νεύρο-ανοσολογίας και της επιγενετικής, στηρίζεται σε μία εντελώς διαφορετική θεώρηση της ύλης, του χώρου και του χρόνου.

Ο άνθρωπος μέσα σε αυτό το σύμπαν είναι πολυδιάστατος και συνδημιουργός. Είναι ένα σύνολο οργάνων, ιστών, κυττάρων, μικροβίων, μορίων, ατόμων και υποατομικών σωματιδίων. Όσο αναλύουμε την ύλη, τόσο αυτή μετατρέπεται σε ενέργεια.

Το κενό μεταξύ των σωματιδίων καταλαμβάνει το 99,99999….% του χώρου. Η ενέργεια (Η/Μ), δημιουργεί βιοχημεία (ύλη), οι σκέψεις που μας οδηγούν σε επιλογές και αυτές με τη σειρά τους σε συμπεριφορές- εμπειρίες και συναισθήματα είναι και αυτές ενέργεια.

Τα (συν)αισθήματα δημιουργούν βιολογία, νευρικά κυκλώματα, νευροχημεία, ορμόνες, μέχρι και γονιδιακή έκφραση αλλά και οδηγούν πάλι σε νέες σκέψεις, συνεχίζοντας τον ατέρμονο κύκλο σκέψεων- πράξεων- συναισθημάτων που αποτελούν την προσωπικότητά μας.

Kαι η προσωπικότητά μας δημιουργεί την προσωπική μας πραγματικότητα.

Συναισθηματική διατροφή

Η διατροφική μας συμπεριφορά, ως μέρος της προσωπικότητάς μας, καθορίζεται από τις σκέψεις και τα συναισθήματα επηρεάζοντας τον τρόπο, τις ποσότητες αλλά και το είδος της τροφής μας. Υπάρχουν πολλοί ερευνητές και επιστήμονες που υποστηρίζουν ότι το βάρος είναι πρωτίστως συναισθηματικό και ύστερα βιοχημικό θέμα και πλέον υπάρχουν όλες οι ενδείξεις που υποστηρίζουν κάτι τέτοιο.

Έρευνες δείχνουν ότι το στρες και η ανησυχία μπορούν να μας οδηγήσουν σε ένα ανεξέλεγκτο τσιμπολόγημα φαγητού κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η τάση μας να στραφούμε στο φαγητό έχει να κάνει με τη σκέψη ότι το φαγητό θα μας προσφέρει ανακούφιση και ηρεμία.

Το στρες είναι ένας έμφυτος μηχανισμός επιβίωσης, μια απάντηση μάχης ή φυγής που πηγάζει από τον φόβο. Ο βασικός φόβος που βιώνουν οι άνθρωποι είναι αυτός του θανάτου. Ο φόβος για την ίδια τη ζωή που φυλάκισε ή εξοστράκισε το αγνό, όμορφο, εσώτερο παιδί που θρέφει αγάπη για ζωή.

Είναι δυνατό, να στραφούμε στο φαγητό για να κατευνάσουμε τον φόβο μας ή αντιθέτως να το αποστραφούμε. Έντονες καταστάσεις φόβου οδηγούν πολλές φορές στην ανορεξία. Η ενοχή και η ντροπή μπλοκάρουν την απόλαυση και τη δύναμη της θέλησης και σε ακραία μορφή οδηγούν σε ακινητοποίηση ή παρόρμηση.

Έρευνες έχουν δείξει ότι η ενοχική κατανάλωση επεξεργασμένων τροφών πολλαπλασιάζουν την τοξικότητά τους. Η εκτεταμένη εμμονική σκέψη για τις αποτυχίες ή τις ατυχίες στη ζωή, καταλήγει στην απογοήτευση, στην κατάθλιψη και στην πικρία. Οι συναισθηματικές αυτές καταστάσεις οδηγούν στον εθισμό στη ζάχαρη και στα γλυκά, αφού νιώθουμε ότι κάπως πρέπει να «γλυκαθούμε» από τις πίκρες της ζωής.

Και επειδή οι προσδοκίες που έχουμε για τον εαυτό μας ή που έχουν οι άλλοι για εμάς, στηρίζονται σε ψεύτικες εικόνες και είδωλα, μέσα από τα οποία λαμβάνουμε αποδοχή και αξία, οδηγούμαστε στον θυμό και στην οργή. Ο θυμός προς τον εαυτό μας, ακριβώς γιατί δεν θέσαμε όρια σε αυτές τις προσδοκίες, δεν τον φροντίσαμε και σεβαστήκαμε όσο έπρεπε εξαντλώντας τον.

Προσπαθώντας να αναπληρώσουμε τις δυνάμεις που ξοδέψαμε, στρεφόμαστε μετά μανίας στο φαγητό ή στο ποτό, καταναλώνοντας «άδειες» θερμίδες, χάνοντας έτσι την ευκαιρία να αντιμετωπίσουμε δημιουργικά αυτό που πραγματικά μας απασχολεί και ρίχνουμε τον εαυτό μας στον φαύλο κύκλο της κακής διατροφής (με όλες τις αρνητικές συνέπειες που επιφέρει).

Placebo ή nocebo

Άρα, πόσο επηρεάζουμε εμείς οι ίδιοι με τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας το τι τελικά θα μας προκαλέσει μια τροφή μέσα μας και σε τι θα μετατραπεί (ενέργεια, λίπος, τοξίνες);

Υπάρχουν κάποιες εξαιρετικές εργασίες, όπως αυτή του Γερμανού ψυχοθεραπευτή ΡύντιγκερΝτάλγκε (πρωτοπόρος της ψυχοσωματικής) που έχουν επιτρέψει τη σύνδεση μεταξύ ψυχικού και σωματικού συμπτώματος.

Επίσης, κάποιοι κλάδοι της ψυχολογίας, όπως είναι η βιοδυναμική ψυχολογία (κλινική ψυχολόγος Γκέρντα Μπόγιενσεν), έχουν επιτρέψει τη σύνδεση συναισθημάτων- εντέρου , δείχνοντας μας ότι ο οίκος έκφρασης των συναισθημάτων είναι το έντερο, το οποίο έχει δικό του νευρικό σύστημα (δεύτερος εγκέφαλος) και δεν χωνεύει μόνο τροφές αλλά και το στρες, συναισθήματα και ψυχολογικά γεγονότα.

Αυτό ονομάζεται ψυχοπερίσταλση, αναδεικνύοντας με αυτόν τον όρο τη βιοδυναμική πλευρά των περισταλτικών κυμάτων και τα νευρολογικά, ψυχολογικά και συναισθηματικά συστατικά της πεπτικής αφομοιωτικής διαδικασίας.

2ος εγκέφαλος/ μικροβίωμα/ άξονας Ε-Ε

Επιπρόσθετα, η μελέτη του εντερικού μικροβιώματος μέσω των επιστημών της βιοπληροφορικής και μεταγονιδιωματικής, επέτρεψαν την κατανόηση της υπερλειτουργικότητας των μικροβίων σε ένα πλήθος λειτουργιών του οργανισμού (μεταβολικές, ανοσολογικές, ενδοκρινικές, νευρολογικές) και στη συνεξελικτική σύνδεση με τα κύτταρα, ανοίγοντας σημαντικούς δρόμους στη βαθύτερη παθολογική εξήγηση των εκφυλιστικών, χρόνιων και αυτοάνοσων καταστάσεων .

Η βιοχημική σύνδεση μεταξύ μυαλού- σώματος (γνώσης- εμπειρίας) φαίνεται να εξηγείται μέσα από τη λειτουργία του άξονα εγκεφάλου- εντέρου καθώς το Κ.Ν.Σ., το Α.Ν.Σ., και το Ε.Ν.Σ. συνδέονται μέσω πολύπλοκων μηχανισμών.

Δεν είναι τυχαίο που στις μέρες μας όπου κυριαρχεί το έντονο στρες, η ανασφάλεια, ο φόβος, ο θυμός, η οργή, η απογοήτευση, η κατάθλιψη και η πικρία, πολλοί υποφέρουν από πεπτικά προβλήματα όπως δυσπεψίες, Γ.Ο.Π., καούρες, φουσκώματα, αέρια, δυσκοιλιότητα, διάρροια ή ακόμα χειρότερα από Σ.Ε.Ε μέχρι φλεγμονώδεις παθήσεις εντέρου.

Πολλοί θεωρούν ότι η παχυσαρκία είναι και αυτή μια μεγάλη φλεγμονή του πεπτικού συστήματος, με το σώμα να δημιουργεί υπέρογκα ποσοστά λίπους για να καλύψει την υπερτοξικότητα του οργανισμού και να προστατεύσει τα ζωτικά όργανα.

Διαρρέον έντερο

Αρχίζοντας να κατανοούμε τη ψυχική, συναισθηματική και σωματική σύνδεση μέσω της λειτουργίας του άξονα εγκεφάλου – εντέρου δεν είναι απορίας άξιο ότι οι περισσότερες σύγχρονες έρευνες εστιάζουν στο έντερο, ως βασική πηγή των παθήσεων που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος.

Άλλωστε, το έντερο μας, μέσω του εντερικού μικροβιώματος, ελέγχει το 80% της ομοιόστασης του ανοσοποιητικού μας συστήματος αποτρέποντας τις βλαβερές ουσίες από την είσοδό τους στο σώμα. Αλλά τις αποτρέπει;

Πάνω από 20 παράγοντες με νούμερο ένα το στρες, επηρεάζουν απευθείας τη λειτουργικότητα των τοιχωμάτων του εντέρου, αυξάνοντας τη διαπερατότητά του.

Η κατάσταση αυτή ονομάζεται σύνδρομο διαρρέοντος εντέρου και έχει ως αποτέλεσμα να εισχωρούν στην αιματική κυκλοφορία τοξίνες, μικρόβια και ημι-χωνευμένες τροφές, προκαλώντας την αντίδραση του ανοσοποιητικού και την επικείμενη υπερλειτουργία ή/ και εξάντληση του. 

Στο επίπεδο των τροφών, η ανοσολογική απόκριση γίνεται υπό την εμφάνιση καθυστερημένων αλλεργιών που ονομάζονται τροφικές δυσανεξίες.

Λειτουργική διατροφή

Άρα, μια επιστημονική προσέγγιση ανάλυσης κάποιων δεικτών λειτουργικότητας του εντερικού μικροβιώματος, ο έλεγχος της ανοσολογικής απόκρισης των τροφών που καταναλώνουμε αλλά και η μέτρηση των θρεπτικών συστατικών που τελικά προσλαμβάνουν τα κύτταρά μας, κρίνεται απαραίτητη στην προσέγγιση ενός εξατομικευμένου πλάνου διατροφής με πιθανότητες επιτυχίας.

Αυτή η επιστημονική διατροφική προσέγγιση ονομάζεται λειτουργική διατροφή. Λαμβάνοντας τέτοιες μετρήσεις, ο σχεδιασμός ενός πλάνου διατροφής καταλαβαίνει κανείς πόσο απέχει από τη προσέγγιση της τυπικής δίαιτας, ανοίγοντας λαμπρά πεδία εφαρμογής ως προς την επίτευξη ενός μόνιμου επιθυμητού βάρους το οποίο θα είναι το αποτέλεσμα ενός ανώτερου επιπέδου ψυχοσωματικής υγείας.

Coaching era

Είναι αυτό όμως αρκετό; Αρκεί ο σχεδιασμός ενός επιστημονικά άρτιου πλάνου;

Η απάντηση είναι όχι, γιατί δεν περιλαμβάνεται πουθενά η μεταβολή της σκέψης, της πράξης και του συναισθήματος. Δηλαδή, της προσωπικότητάς μας που έχει δημιουργήσει την τωρινή μας πραγματικότητα. Και πως θα αλλάξουμε την προσωπική μας πραγματικότητα, αν δεν αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο σκεπτόμαστε, δρούμε, αισθανόμαστε;

Πόσο σπουδαία θα ήταν μια μέθοδος που θα είχε ως αποτέλεσμα νέες διατροφικές συνήθειες, κατασκευασμένη μέσα σε μια υγιή σχέση από τον επαγγελματία υγείας αλλά καθοδηγούμενη από τον πελάτη;

Πόσο εξαιρετικό θα ήταν ένα πλάνο που οι επαγγελματίες δεν θα έδιναν μια συνταγογραφημένη δίαιτα ή ένα χάπι για να θεραπεύσουν την κατάσταση, αλλά θα βοηθούσαν τους ασθενείς να φροντίσουν πραγματικά τον εαυτό τους, οδηγώντας τους στην αποτελεσματική θετική επιρροή της υγείας τους;

Αυτή η αντίληψη βασίζεται στις θεωρίες του coaching διατροφής στην οποία ένας Coach βοηθά έναν Coachee να περπατήσει στο δικό του μονοπάτι της μεταβολής συνηθειών και τρόπου ζωής.

Το Coaching διατροφής πηγάζει μέσα από τις αρχές της θετικής ψυχολογίας και περιλαμβάνει μια διαδικασία στην οποία η μεταβολή σε νέες, υγιείς και μόνιμες διατροφικές συνήθειες γίνονται μέσω της πρόκλησης του Coachee να ακούσει τη δική του εσωτερική σοφία, να αναγνωρίσει τις προσωπικές του αξίες και πεποιθήσεις, να μετατρέψει τους στόχους του σε δράση, να εξερευνήσει τις προσωπικές του δυνάμεις, να βελτιώσει την αυτοπεποίθηση του και τελικά να αλλάξει εκ των έσω.

Άλλωστε, πόσο διαφορετικά μπορεί να λειτουργήσει μια αλλαγή που μας έχει κάποιος άλλος επιβάλλει από μια αλλαγή επιλογής;

Τεχνικές coaching

Το πρώτο βήμα στη διαδικασία του coaching διατροφής είναι να κατανοηθεί η ετοιμότητα του Coachee στην αλλαγή. Έτσι εφαρμόζονται οι κατάλληλες τεχνικές και αποφεύγονται οι πρώιμες ή ανώριμες συμπεριφορικές αλλαγές που μπορεί να αποτρέψουν τελικά την αλλαγή.

Ένα άλλον σημαντικό βήμα είναι η εδραίωση μιας σχέσης εμπιστοσύνης η οποία κτίζεται μέσω τεχνικών δεσμών όπως η αυθεντικότητα, η επαφή με τα μάτια, η καλή ενέργεια, η ζέση, η καλή ποιότητα της φωνής, η αίσθηση της σύνδεσης, η άνεση και η ηρεμία, η ενθάρρυνση και φυσικά η ενεργητική ακρόαση, όπου με τη σιωπή, τα ανοίγματα επικοινωνίας και την αντανάκλαση συναισθημάτων και γεγονότων δίνουμε το πράσινο φως στον Coachee να εκθέσει το πρόβλημά του, να έρθει πιο κοντά στον εαυτό του και σε εμάς και να νιώσει τη ζεστασιά της ανθρώπινης επαφής.

Με την παρακινητική συνέντευξη, επικεντρωνόμαστε στο παρόν και όχι στο παρελθόν. Η έμφαση δίνεται στην επικοινωνία, στα εσωτερικά κίνητρα και στην εξερεύνηση των αρχών, αξιών, πεποιθήσεων αλλά και των τελικών στόχων του Coachee.

Οι coaching συνεδρίες διατροφής βασίζονται κατά ένα πολύ μεγάλο μέρος στη στοχοθέτηση όπου εδώ μελετάμε εκτός από τον ίδιο τον στόχο, την παρούσα κατάσταση, τα δυνατά σημεία και τις δράσεις που θα ακολουθήσουμε. Το κλειδί αρχικά είναι να τεθεί ένας S.M.A.R.T. στόχος αλλά να χαρακτηρίζεται ταυτόχρονα από έμπνευση και πρόκληση.

Το τελικό στοιχείο της θέλησης (για δράση) είναι το βαρόμετρο της επιτυχίας καθώς είναι ικανό να μετατρέψει την αρχική επιθυμία και πρόθεση σε επιτυχή δράση.

Πας εκεί που κοιτάς…

Τελικά όμως, η πιο σημαντική τεχνική του coaching είναι η αλλαγή του τρόπου σκέψης. Και εδώ είναι που η τεχνική μετατρέπεται σε τέχνη. Όταν η φιλοσοφική, θεωρητική, επιστημονική, πνευματική πληροφορία μετατρέπεται σε εμπειρία.

Και αυτό γίνεται όταν αρχίζουμε να διδάσκουμε χημικά το σώμα μας, ό,τι το μυαλό έχει διαλεκτικά κατανοήσει. Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι η γνώση είναι για το μυαλό και η εμπειρία για το σώμα. Και εκείνη τη στιγμή σωματοποιούμε την γνώση και κυριολεκτικά δίνουμε το έναυσμα σε νέα γονίδια να λειτουργήσουν με νέους τρόπους, αλλάζοντας την βιολογία μας.

Αλλά δεν αρκεί να το κάνουμε μία φορά. Χρειάζεται να μπορούμε να επαναλάβουμε την εμπειρία. Χρειάζεται να μπορούμε να την κάνουμε ξανά και ξανά. Και όταν μπορούμε να επαναλάβουμε μια εμπειρία κατά βούληση, η επανάληψη της νευρολογικά και χημικά, προπονεί τον εγκέφαλο και το σώμα ώστε να γνωρίζουν πως να το κάνουν.

Τώρα, όταν το μυαλό και το σώμα συνεργάζονται, ξεκινάμε να τελειοποιούμε αυτήν την πληροφορία. Αυτοματοποιείται. Είναι πλέον έμφυτη. Την εξασκήσαμε τόσες πολλές φορές που πλέον δεν χρειάζεται να την σκεφτούμε.

Τελικά, το ζητούμενο (για οποιαδήποτε αλλαγή που θέλουμε να πετύχουμε) είναι να πάμε από την φιλοσοφία στην εκπαίδευση και έπειτα στην αυτοματοποίηση. Από το μυαλό, στο σώμα, στην ψυχή. Από την γνώση, στην εμπειρία και ύστερα στην σοφία.

Από την σκέψη, στην πράξη και έπειτα στην ύπαρξη. Και έχουμε όλους τους βιολογικούς και νευρολογικούς μηχανισμούς για να το πετύχουμε.

Συμπερασματικά…

Η εποχή της βιομηχανίας της δίαιτας πεθαίνει μαζί με την νευτώνεια εποχή από την οποία αναδύθηκε. Η κβαντική εποχή, είναι εδώ και τοποθετεί τον άνθρωπο μέσα σε ένα σύμπαν συνδημιουργίας και επιλογών.

Άλλωστε η ζωή μας δεν είναι τίποτα άλλο παρά το άθροισμα των επιλογών μας.

Αν αυτές περιλαμβάνουν μία επιστημονική διατροφική προσέγγιση μέσω εξατομικευμένων δεικτών βιοχημικής λειτουργικότητας, αλλά προπαντών και μία Coaching προσέγγιση μεταβολής των σκέψεων, πράξεων και συναισθημάτων, δηλαδή των συστατικών που αποτελούν την προσωπικότητα μας, παράλληλα με την αυτοματοποίηση των νέων συνηθειών μέσω της συνεργασίας εγκεφάλου-σώματος, τότε η αλλαγή που τόσο πολύ επιθυμούμε θα γίνει η νέα μας πραγματικότητα.

Λοιπόν, τι λέτε; Θα το δοκιμάζατε;

Similar Posts